Newsletter

Strona główna » O nas » Historia

Historia

Zamek w Przegorzałach stanowi zespół trzech obiektów. Różnią się one wielkością, założeniami architektonicznymi oraz czasem powstania. Pierwszy to mogąca kojarzyć się ze średniowieczem kamienna baszta, drugi to zamek. Najnowszy obiekt to ulokowany w pewnej odległości od pozostałych, nowoczesny hotel z salą audytoryjną.

                                               
Przegorzały. Przebudowa zamku dla potrzeb wojsk                                                       Przegorzały. Fragment wsi, Rok 1937/11
niemieckich, Rok 1942                                                                                           

Basztę wybudował według własnego projektu i na potrzeby swojej rodziny znany architekt Adolf Szyszko-Bohusz. Tuż po objęciu w 1916 roku kierownictwa odnowy Zamku Królewskiego odkupił on od zakonu kamedułów około 9 ha zalesionego wzgórza, na którym w ciągu kilkunastu lat (całość była gotowa przed wybuchem wojny w 1939 roku) postawiono basztę. Dom połączono telefonicznie ze stróżówką, maleńkim, okrągłym budyneczkiem stojącym u podnóża wzniesienia, przy ulicy Jodłowej. Oryginalny  pod  względem  kształtu,  budulca  i położenia dom, określany Belwederem, chętnie oglądano. W książce pamiątkowej założonej przez rodzinę w  1934 roku  znajduje  się  kilkaset  nazwisk  (m.in.  Mościckich i Raczkiewiczów).

W czasie okupacji hitlerowskiej właściciele zostali zmuszeni do opuszczenia domu. Na wzgórzu rozlokowano baterię artylerii. Wkrótce do baszty wprowadził się dostojnik niemiecki, szef dystryktu krakowskiego Otto Wachter (a nie, jak niesie wieść gminna, gubernator Frank, który mieszkał w pobliżu w innej willi).
W 1942 roku, w pobliżu baszty hitlerowcy rozpoczęli prace budowlane. W ich zamierzeniu miał tam powstać luksusowy ośrodek wypoczynkowy, wzorowany na jednym z alpejskich zamków, przeznaczony dla pilotów Luftwaffe, walczących na froncie wschodnim. Gmachu nie zdołano ukończyć z powodu zajęcia Krakowa przez Armię Czerwoną. W ostatnich miesiącach wojny poniemieccy dowódcy armii zaadaptowali budynek na szpital.

LOSY POWOJENNE
Pod koniec 1945 roku rodzina Bohuszów podjęła na drodze sądowej starania o odzyskanie posiadłości jako mienia opuszczonego przez Niemców. Niestety, bez rezultatu. Całość zajął w 1952 roku Instytut Badawczy Leśnictwa, podlegający Ministerstwu Leśnictwa.
W latach 70. pojawiła się nowa koncepcja wykorzystania ośrodka w Przegorzałach. Zamierzano stworzyć tu centrum kontaktów Polonii z krajem – Collegium Polonijne. W lipcu 1973 roku podczas obrad Kongresu Uczonych Polskiego Pochodzenia położono kamień węgielny pod budowę ośrodka.
Dwa lata później, po zatwierdzeniu projektu przygotowanego przez zespół architektów pod kierunkiem prof. Tomasza Mańkowskiego, rozpoczęto prace remontowe i wkrótce potem budowę nowego obiektu – nowoczesnego hotelu wchodzącego w skład Collegium.

Dnia 6 grudnia 1990 roku rozpoczął działalność Instytut Polonijny, który kształcił studentów obcokrajowców w   zakresie   nauki   języka   i   kultury   polskiej.   W  tym  samym  czasie  otworzyła  swoje  podwoje   Restauracja
i Kawiarnia U ZIYADA
, należąca do sieci ZR Hotele i Restauracje w zabytkach, której właścicielem jest Ziyad Raoof.
 

Ważne! Nasza strona wykorzystuje pliki cookies. Używamy ich m.in. w celach identyfikacyjnych i statystycznych. Ustawienia dotyczące cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce internetowej. Korzystanie z naszej strony wiąże się z ich akceptacją. Więcej informacji znajdziesz w Polityce dot. cookies.

Akceptuję, zamknij komunikat »